Başta Suriye olmak üzere ülkemize, Afganistan ve bazı Afrika ülkelerinden gelen sığınmacı sayısı yaklaşık 20 milyon civarındadır. Göç İdaresi Başkanlığı geçen yıl yaptığı açıklamada, yabancı sayısının Türk vatandaşı nüfusuna oranla %20’yi aştığını bildirmişti. Hatta ilgili bakan da 17 milyon sığınmacı olduğunu söylemişti. Bu sorunun üzerine sadece Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ’ın gitmesi, parlamentodaki partilerin tepki vermemesi hatta bu sığınmacıların ülkemize bütünleştirilmelerini istemeleri üzerinde düşünmek gerekir. Ülkemizin nasıl bir projeyle karşı karşıya bırakıldığını anlamak zorundayız.

Batılı ülkeler sığınmacıların kendi ülkelerine geçmemesi için bize para vererek, Türkiye’yi duvar haline getirmişler ve ülkemizde tutulmasını sağlamışlardır. Sonuçta ülkemizin demografik yapısı bozulmaktadır. Yasadışı mültecilerin son durağı olarak seçilen Türkiye’de, ulus devlet ve üniter yapının çökertilmesi amaçlanmaktadır. Türklük ve laik cumhuriyetle sorunu olanlar, batılı ülkelerle işbirliği yaparak, demografik işgalin önünü açmıştır ve ülkemizin geleceğine ipotek konulmuştur. Bu gidişle Türkler gelecekte kendi vatanlarında yabancı olarak yaşayacaklardır.

8 Nisan 2011 tarihinden başlayarak ülkemize gelen Suriyeliler, Türk hükümeti tarafından geçici koruma kapsamına alınmıştır. Geçici koruma, ülkesinden ayrılmaya zorlanan, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak başka ülkelere giden yabancılara verilen haktır.  

Kendi ülkesindeki ağır insan hakları ihlallerine ve işkenceye uğrama tehlikesi altında olduğu için ülkesinden ayrılan kişilere mülteci adı verilir. Sığınmacı ise ülkesinden ayrılmış olan, zulüm ve ağır insan hakları ihlallerinden korunmak için başka bir ülkeye sığınan, ancak hukuki anlamda henüz mülteci olarak kabul edilmeyen ve sığınma başvurusunun sonucunu bekleyen kişidir. Göçmen, maddi durumunu iyileştirmek ve gelecekten beklentilerini arttırmak için başka bir ülkeye göç eden kişidir. Göçmen, ülkesinde zulme uğrayacağından değil, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle ayrılan kişiler olarak nitelendirilebilir.

Bu tanımlardan anlaşılacağı üzere, ülkemize gelenler aslında sığınmacıdır hatta kaçak sığınmacıdır. Ancak özellikle Suriye’den gelenler Şeker ve Kurban bayramlarında Suriye’ye giderek, akrabalarıyla bayramlaşmakta, birkaç gün kalmakta ve sonra tekrar Türkiye’ye dönmektedirler. İşte asıl sorun buradadır; demek ki onların kendi ülkeleriyle ilgili sıkıntıları yok. O zaman ne için ve neden Türkiye’ye getirildikleri konusunda düşünmek gerekir? Sözüm ona yürüyerek Afganistan’dan gelenlerin arasında kadın, çocuk, yaşlı olmaması da, ülkemiz için oynanan oyunların göstergesidir.

Siyasi iktidarın yanlış politikaları sonucunda Suriyelilere devlet kurumlarında iş verildiği, vergi vermeden ticaret yaptıkları, eğitim ve sağlık harcamalarının karşılandığı bilinmektedir. Suriyelilerin bazı halk sağlığı merkezlerinde, hastanelerde ve üniversitelerde çalıştıkları basına yansımıştır. Bunlar toplumda büyük öfke ve kızgınlığa yol açmaktadır. Kendi insanımız yoksulluktan kırılırken, işsiz gezerken, ülkemize doldurulan yabancılara yapılan haksız ve gereksiz yardımlar toplumu çileden çıkartmaktadır.

Geçici koruma altında bulunan kaçak sığınmacı konumundaki Suriyelilerin bazı cinsel taciz, tecavüz, yaralama, öldürme, soygun gibi olaylara karıştığı bilinmektedir. Temmuz başında Kayseri’de Suriyeli bir kişinin yedi yaşındaki bir kız çocuğunu taciz etmesi üzerine, vatandaşlar olayı protesto etmek için sokağa çıkmış, Suriyelilerin iş yeri ile araçlarını ateşe vermiştir. Güvenlik güçlerinin yoğun çabaları sonucu olaylar sona ermiş, çok sayıda kişi gözaltına alınmıştır ve yaralanan kişiler olmuştur. Bunun üzerine Suriye’nin kuzeyinde de karşı olaylar çıkmış, Türk bayrağına ve TIR’larına yönelik saldırılar yapılmıştır. Ülkemizde sığınmacılar tarafından benzer olayların yaşanacağı bilinmesine karşılık, siyasi iktidarın batıya verdiği sözler nedeniyle yanlış ve tutarsız politikalarından geri dönülememektedir.

14 Haziran 1934 yılında kabul edilen 2510 sayılı İskân Yasası, 21 Haziran 1934 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu yasaya göre “Türk soylu olmayanlar istediği yere yerleşemez. Anadili Türkçe olmayanlar müstakil mahalle kuramaz, işçi ve sanatçı kümesi oluşturamaz. Ecnebilerin bir belediyedeki nüfusu %10’u geçemez.” Ancak bu yasa yürürlükten kaldırılarak 19 Eylül 2006 yılında kabul edilen 5543 sayılı İskân Yasası, 26 Eylül 2006 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Atatürk zamanındaki İskân Yasası’nın gerçekliliği ve tutarlılığı ne yazık ki ortadan kaldırılmıştır.

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin 14. maddesine göre “Herkesin zulüm altında başka ülkelere sığınma ve sığınma olanaklarından yararlanma hakkı vardır.” Ancak ülkemize doldurulan sığınmacıların kendi ülkelerinde zulüm altında oldukları hakkında kesin bir bilgi yoktur. Yaşananlar ülkemizi Araplaştırma politikasının sonucudur ve geleceğimiz açısından son derece kötü sonuçlar doğuracak bir durumdur. Ülkemizdeki sığınmacıların bir an önce geldikleri yerlere gönderilmesi gerekmektedir. Ülkemizin geleceğini düşünerek, komşu ülkelerle iyi geçinerek “Yurtta Barış, Dünyada Barış” ilkesi doğrultusunda olumlu politikalar ve dostluklar oluşturmalıyız.

Azim ve Karar, 8 Temmuz 2024.

Kendi ülkesinde ağır insan hakları ihlallerine ve işkenceye uğrama tehlikesi altında olduğu için ülkesinden ayrılan kişilere mülteci adı verilmektedir. Sığınmacı ise ülkesinden ayrılmış olan, zulüm ve ağır insan hakları ihlallerinden korunmak için başka bir ülkeye sığınan, ancak hukuki anlamda henüz mülteci olarak kabul edilmeyen ve sığınma başvurusunun sonucunu bekleyen kişidir. Göçmen, maddi durumunu iyileştirmek ve gelecekten beklentilerini arttırmak için başka bir ülkeye göç eden kişidir. Göçmen, ülkesinde zulme uğrayacağından değil, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle ayrılan kişiler olarak nitelendirilebilir.

İlk olarak 28 Nisan 2011 tarihinden başlayarak ülkemize gelen ve bugün sayıları tam olarak bilinemeyen Suriyeliler, Türk hükümeti tarafından geçici koruma kapsamına alınmıştır. Geçici koruma, ülkesinden ayrılmaya zorlanan, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak başka ülkelere giden yabancılara verilen haktır.

Kendi ülkelerinden kaçarak, bizim ülkemize sığınan Suriyeliler, dini bayramlarda kendi ülkelerine ziyarete gitmektedirler. Bunun anlamı şudur; demek ülkelerinden zorunlu olarak ayrılmamışlar, ülkemize karşı düzenlenen emperyalist oyunların bir parçası olarak gönderilmişlerdir. Benzer şekilde Afganlar ve diğer İslam ülkelerinden de gelenler vardır. Bunlara sağlık ve eğitim olmak üzere birçok hizmetler bedava sunulmaktadır, maddi destek sağlanmaktadır ve vergi vermeden işyeri açmaktadırlar. Ayrıca ucuz iş gücü olarak da çalıştırılmaktadırlar. Suriyelilerin ülkemizde kalmaları için AB ve ABD’nin para verdiği göz önüne alınırsa, amaç; ülkemizin demografik yapısının değiştirilerek, bölünmeye doğru gidilmesine olanak sağlamaktır.

Dünya Mülteciler Günü’nde 20 Haziran 2016 tarihinde CHP Göç ve Göçmen Sorunları İnceleme Komisyonu’nun hazırladığı “Sınırlar Arasında İnsanlık Dramından İnsanlık Sınavına” adlı raporun tanıtımı için basın açıklaması yapılmıştı. CHP milletvekilleri Veli Ağbaba, Zeynep Altıok, Mustafa Balbay, Nurettin Demir, Selina Doğan, Muharrem Erkek, Özcan Purçu, Sezgin Tanrıkulu ve Elif Doğan Türkmen’in imzalarının bulunduğu raporu Veli Ağbaba sunmuş ve şunu söylemişti; “ülkemizde, ilk aşamada misafir olarak kabul edilen ama daha sonra geçici koruma statüsü verilen Suriyeli sığınmacıların Türkiye’de kalıcı oldukları kabul edilmeli ve mülteci statüsü verilerek entegre edilmeli.” Daha sonra CHP’nin bu konudaki fikri değişti ve Suriyelilerin ülkelerine gönderilmesi üzerine politika oluşturuldu. Ancak şimdi gelinen noktada bu konudaki fikirlerinin tekrar değiştiği görülmektedir.

22 Nisan 2024 Pazartesi günü bir televizyon kalanlıda konuşan CHP Genel Başkan Yardımcısı Gökhan Zeybek Afyonkarahisar Belediye Başkanı Burcu Köksal’ın ve Bolu Belediye Başkanı Tanju Özcan’ın Arapça tabelaları kaldırtması, Suriyeli esnafların dükkânlarını mühürlemesi gibi olayların CHP’nin genel politikası olmadığını vurgulayarak, konuyla ilgili partili belediyelerin bilgilendirildiğini söyledi. Ardından sözlerini şöyle sürdürdü; “özellikle Güneydoğu ve Akdeniz’de kendisini Arap olarak tanımlayan, farklı şehirlerde yaşayan insanlarımız var. İkincisi, Arapça ülkemizde toplumun büyük bir bölümünde Kuran dili olarak biliniyor. Kuranı Kerim’in Arapça yazılmasından dolayı o alfabeye karşı diğer dillere göre daha farklı bir anlam veriliyor. O nedenle de belediye başkanlarımızın özellikle Arapça tabela, pankart veya yazı konusunda olabildiğince dikkatli davranmasını istedik.”

Ülkemizde hiç kimse sığınmacıları düşman olarak görmüyor. Ancak Kuran dili diye Arapçaya kutsallık yüklemek ve ayrıcalıklı davranmak CHP’nin görevi ve işlevi değildir. CHP’li belediyelerin Arapça levhaları kaldırmasından rahatsızlık duyan ve Arapça dilini güzelleyen Gökhan Zeybek’in söyledikleri tepki topladı. Milyonlarca Suriyeli ve Afganlı gibi yabancılar ülkeye sokulduğu için Arapçayı kutsal görenlerin unutmaması gereken bir şey var: Milletleri millet yapan unsur bayrağı ve dilidir. Arapçayı Kuran dili diyerek kutsayan ve saygı duyulması gerektiğini bildiren Gökhan Zeybek, Türkiye Cumhuriyeti’nin laik bir ülke olduğunu unutmuştur. Türkiye Cumhuriyetinin resmi dili Türkçe’dir. Türkçe dışındaki tüm tabelalar kaldırılmalıdır. Ne yazık ki CHP yöneticilerinin ulus devletten, üniter devletten haberinin olmadığı anlaşılmaktadır. Hiçbirinin Atatürk’ün Nutuk’unu bile okumadıkları belli olmaktadır.

Yurttaşların oy vererek birinci parti yaptıkları CHP, özellikle Kemal Kılıçdaroğlu ile son 13 yılda kuruluş ilkelerinden uzaklaşmış ve gittikçe AKP’ye benzetilmiştir. Diyanet Akademisine, Kuran kurslarına onay veren CHP, yurttaşlar arasında güven bunalımı yaratmıştır. Hiç bir ülkede İncil kursu yoktur, çünkü İncil’i herkes kendi dilinde okuyup, anlar; Almanlar Almanca okur, İngilizler İngilizce okur, İspanyollar İspanyolca okur. Ancak bizde Kuran kursu vardır ve amaçları çok farklıdır, değişiktir.

Değişim diyerek yola çıkanların da bir farkları olmadığı görülmektedir. Laikliğe aykırı yapılanmalara onay veren, ülkemize çok büyük maddi, manevi yük getiren Suriyelilere karşı yanlış politika izleyen CHP, kimliğini yitirmek üzeredir. Çare, kuruluş ayarlarına dönmektir.

Azim ve Karar, 29 Nisan 2024.