Yazının başlığı Türkiye’nin kanayan yarasına tuz basan üçlemedir.

Ne zaman İsrail vahşeti kendisini gösterse akla gelir bu üçleme.

“Kapatılsın, yasaklansın, önlensin…” sözleri uçuşur havada.

Geçtiğimiz günlerde gözüme ilişen bir veri çok etkileyiciydi.

Ege bölgesinin Filistin’e demir-çelik dışsatımı % 64.000 (altmışdörtbin) artmış. Anlaşılan yiyecek bulamayan Filistin dehşetli bir yeniden yapılaşma sürecine girmiş. Gazze’ye temel insani yardım gerecinin ulaştırılamadığı bu dönemde demir-çelik ulaştırmak hiç kuşkusuz görkemli bir başarıdır.

Bir yandan “kahrolsun İsrail, diğer yandan ticarete devam”!

Neden böyle sorusunu irdelemekte yarar var.

İsrail’i kınamak için sokaklara kola dökmek işin kolayı. Bilisiz kalabalıkları etkilemek için yeterli kuşkusuz.

Ortadoğu’ya egemen akılsızlığı değerlendiren İsrail için Kürecik, İncirlik ve Yumurtalık son derece önemli.

İlki paha biçilmez bilgi sağlarken, ikincisi yaşamsal önemde destek anlamına gelir. Üçüncüsü ise İsrail savaş düzeneğinin vazgeçilmezi olan akaryakıt kaynağıdır.

Türkiye bu üçlemeye neden engel ol(a)maz?

Bağımsızlığını yitirdiği için.

Ne yazık ki, Türkiye Cumhuriyeti varlığının temellerini üzerinde yükselttiği bağımsızlığını ikinci paylaşım savaşı sonrasında şanlı, şerefli askerini 23 sent bedelle Kore’de emperyalizmin savaşında pazarladığı için yitirdi. Böylelikle kendisini suç örgütü NATO’da bulmuş oldu.

Kimileri için son derece kolay olan NATO’ya girmek Türkiye için kan ve can karşılığında oldu. Zorlukla girdiği NATO’dan o gün bugündür çıkamadı.

Durum böyle olunca, olayları anlamaktan uzak kitlelere “kahrolsun İsrail” demek yeterli oldu. Buna karşılık, Türkiye’nin İsrail destekçiliği bu devletin kuruluşundan bu yana kesintisiz sürdü.

Halka yalan söylemek bu sürecin önde gelen değişmeziydi.

Yalanı anlayamayan halkın, bu kurguyu adları değişse de sürdüren sığ iktidarlara tanıdığı eşsiz kredi ve yetki işin sayısız püf noktasından birisi olup çıktı.

Susmanın erdemini unutan iktidar son İsrail saldırganlığını “Türkiye hedefte” diyerek pazarlamayı sürdürüyor.

Türkiye’nin hedefte olduğu onyıllardır bilinen bir durum değil midir?

“Trump bizi seviyor” maskaralığı yaparken akla getirilmeyenler İsrail saldırganlığı tavan yaparken anımsanıyor.

İran safdışı kalmak üzereyken sıranın Türkiye’ye geleceğini bilmek için müneccim olmaya gerek yoktu.

Türkiye’yi hedef olmaktan kurtarmak için yapılacak tek şeyin ülkenin kuruluş ayarlarına geri dönmek olduğu ortadadır.

“Dilene dilene kazanacağız” diyerek zamanının büyük bölümünü ya Ortadoğu şeyhlerinden ya da batı tefecilerinden para istemekle geçiren bir maliye bakanının olduğu ülkede Kürecik, İncirlik, Yumurtalık konusunda iç ferahlatıcı adım beklemek ne denli gerçekçi?

Varın siz karar verin!

Azim ve Karar, 13.06.2025

“Bağımsızlık benim karakterimdir!”

Mustafa Kemal Atatürk

İmamoğlu bahane, halk hareketi şahaneydi.

Üstelik bu kez muhalefet bu hareketi sahiplenir gibi bir görüntü vermekteydi.

Bir kez daha düş kırıklığı.

CHP önderi Özel’in hiç yeri ve gereği yokken NATO’ya selâm göndermesi, ardından da İngiltere’nin Türkiye’de olanlar konusundaki sessizliğine sitemi “Batı cephesinde yeni bir şey yok” dedirtecek türdendi.

İngiliz emperyalizmini yeryüzünde en iyi tanıyanlardan biri olan Gandi’nin şu sözlerini anımsaması başında bulunduğu partinin tarihsel görevini kavraması anlamına da gelebilirdi.

“Mustafa Kemal yenene kadar İngilizleri tanrı sanırdım!”

Tam burada sokakları dolduranların istekleri miydi bu çıkışlar diye sormalı.

Sokaklar önceki iki halk hareketinde olduğu gibi haksızlığa, hukuksuzluğa, adaletsizliğe başkaldıran Atatürkçü kitlelerdi. Bu kez sokaklarda baskın güç olan gençlerin bu doğrultudaki eğilimi son derece değerliydi. Göstericilerin bir dış güce boyun eğen değil onlara selâm gönderen tek bir söylemlerine rastlanmadı.

Ne olacaksa burada olacaktı.

Ne yapılacaksa buranın insanları yapacaktı.

Batı’ya hiç de onurlu sayılmayacak türden selâm ve sitem gönderenlerin değişen dünyayı çok anlamadıkları görülüyor.

Batı hızla dibe doğru yol alıyor günümüzde.

Avrupa’nın hemen her alandaki yetersizliğini ve buna eklenen zavallılığını görmemek için Özgür Özel mi olmak gerek?

Diğer yandan, ABD’nin “Amerika’yı yeniden büyük yapacağız” söyleminin arkasına saklanan çap düşüşünü gümrük tarifeleri savaşında görmek zor değil.

Özgür Özel’den, NATO’ya selâm dururken bu suç örgütünün başındaki ülkenin geçmişte olduğu kadar bu örgüte önem veremiyor olduğunu fark etmiş olması beklenirdi. Ayrıca, ABD Başkanı Trump her fırsatta Erdoğan’a sevgisini sunmayı göz ardı etmiyor. Özetle, bugünün dünyasında NATO etkili olmak şöyle dursun son kullanma tarihi dolmuş bir yapıdır.

Diğer yandan, Türkiye’nin başında bulunanlar her zaman olduğu gibi 23 sentlik askerimizi Batı kullanımına sunmaya hazırken NATO’nun Türkiye’deki muhalefete yakınlık duyması için en küçük neden yoktur.

Öte yandan, Türkiye’deki iktidar Avrupa’nın sınır bekçiliği göreviyle donatmıştır kendisini. Tıpkı 23 sentlik askerini kullanıma sunmaya hazır olduğu gibi milyonlarca sığınmacıyı Avrupa kapısından uzak tutmayı hüner bellemiştir. Üstelik bu hünerini sergilemesi için çok para falan da istememektedir.

İngiliz başbakanının sessizliğine sitem yollayan Özgür Özel bunları bilmez mi? O bilmiyorsa bilen birileri bu gerçekleri ona anlatmaz mı?

Sokakları dolduran coşkulu ve tutkulu kitleleri ayrık tutarak vurgulamakta yarar var.

Türkiye’de iktidar olmanın yolunun Batı’ya göz kırpmaktan geçtiğini sanmak siyaset kurumumuz bakımından ne büyük eksiklik.

Türkiye’yi yönetenler turuncu darbecilerin hemen her isteğini son derece ucuza ve gönüllüce yerine getirirken ikinci bir turuncu gönüllüsüne gerek yoktur bu kurguda.

Geçmişte iktidarları belirleyen emperyal batı küresel güç yitimine karşın Türkiye’de muhalefeti de tasarlayabiliyorsa ve istediği kalıba sokabiliyorsa bir değil binlerce kez düşünmemiz gerek.

Un, var, yağ var, şeker var!

Helvayı niye yapamıyoruz sorusunun karşılığı NATO’ya selâmda, İngilize sitemde bulunabilir.

Halk hareketi bir kez daha sahipsiz, öndersiz…

O hareketi sahiplenecek güç odağının ufukta görünmüyor oluşu biricik kaygı ve üzüntü nedenimiz…

Azim ve Karar, 27.03.2025

Son açılıma ad bulmakta bile zorlanıyoruz.

Süreç diyen var.

Paradigma diyen de.

Olayın anlaşılmasından çok anlaşılmaması amaçlanıyor gibi.

Bahçeli’nin Öcalan’a TBMM kapılarını açması gaflet, delalet ve hatta hıyanetle etiketlendi.

Evet!

Ama, yetmez!

Her ne kadar bu konu kamuoyunca birkaç aydır bilinir olsa da milletin önüne konacak yemeğin pişirilmesine çok daha önce başlandığı anlaşılıyor.

Belli ki “süreç” belirli bir noktaya getirilmiş.

Son aylarda yapılan, belirli bir noktaya getirilmiş sürecin topluma duyurulmasıdır. Buna ek olarak kamuoyunun yeni duruma alıştırılması da söz konusudur.

Cumhuriyetimiz tüm zamanların en ağır ekonomik krizini yaşıyor.

Ekonomik kriz ülkemizin neredeyse değişmez gündemidir. gerçekte.

Son çeyrek yüzyılda ülke ekonomisinin baş aşağı gittiği tartışmasızdır.

24 Ocak 1980’den sonra ise emperyalizme teslim olmuştur ekonomi.

Son çeyrek yüzyılın farkı ise yağmanın, talanın, bilgisizliğin ve onların hiç eksik olmayan eşlikçisi kötü niyetin yerleşmiş olmasıdır.

Her yıl dışsatım rekorları kıran ekonomimizin her geçen gün kötüye gitmesi irdelenmeye değer olmalıdır.

Niteliksiz üretim önde gelen sorundur.

Teknoloji üretimini savunma sanayisinin dışına taşıyamayan Türk ekonomisi teknoloji üretimi engelli olmuştur dense abartı olmaz.

Her yıl yayımlanan Türkiye’nin en büyük 500 şirketi listesinin ayrıntısında yer alan bir bilgi çok önemli olsa gerektir. Bu dev yapıların kazançlarını büyük ölçüde finansal işlemlerden sağladıkları gerçeği her nedense pek gündeme getirilmemektedir.

Bilgi çağı yükte hafif, pahada ağır üretimi dayatmıştır.

Bu kurala, başka deyişle bilgi ve dolayısı ile de teknoloji üretmeye odaklanamayan toplumların ayakta kalması her geçen gün zorlaşmaktadır.

Ekonomisi güçlü olmayanların tıpkı Türkiye gibi siyasi bağımsızlıklarını yitirmeleri kaçınılmaz olacak.

“Terörsüz Türkiye” söylemiyle çıkılan yolda Türk ekonomisinin içine düştüğü açmazın önemi yadsınabilir mi?

Ekonomik açmaz bir topluma diz çöktürebilir.

Yaşanan önemli ölçüde budur.

Son açılımın şifreleri de bu önemli ayrıntıda aranmalı.

Üç çeyrek yüzyıldır kötü olan ekonomi için bu durum elbette yeni değil.

Bugünkünün öncekilerden farkı ülkemizde iktidar koltuklarını dolduranların “ne pahasına olursa olsun iktidarda kalmak” ilkesine tutkulu bağlılıkları olabilir mi?

Son açılımı Erdoğan’ın bulunduğu konumu koruma ve sonsuzlaştırma isteğine bağlayanlar var.

Doğru olsa da eksiktir bu saptama!

Emperyalizmin Suriye’de yaşananlarla güç kazandığı ve BOP projesinde ilerleme sağladığı kuşkusuzdur.

Sırada İran ve Türkiye’nin olduğu gerçeği gözden kaçırılırsa büyük hata yapılmış olur.

Güçlü bir ülke için güçlü ekonomi olmazsa olmaz koşul.

Zarfta barış yazdığına bakılmasın.

Mazruftaki çaresizlik göz ardı edilmesin!

Azim ve Karar, 09.01.2025

Büyük Taarruz öncesi hazırlıklar sürerken ordu sürekli bir şeyler istemektedir. Maliye Bakanı Hasan Fehmi (Ataç) Bey’in ordunun 10 otomobil isteğine verdiği yanıt :

“İstediğiniz otomobiller İzmir’de sizi bekliyor. Hem de bedelsiz. Gidin alın!”

Yokluk ve yoksunluk o denli üst düzeydedir ki Hasan Fehmi Bey’in ordunun gereksinimleri için istenen 1.5 milyonu nasıl sağladığını anımsayalım :

“Ankara’daki Osmanlı Bankası yetkilisine Anadolu’da 16 şubeniz var. Ya bu parayı tutanak karşılığı bana verirsin. Ya da, şubelerdeki tüm parasal varlığa el koyarım!”

Bir buçuk milyon elde edilmiştir.

Büyük Taarruz’la birlikte erişilen utku bize ne kazandırdı?

Faik Sabri Duran anlatsın.

Bu adla çoğumuz tanışık olmalıyız.

Ünlü coğrafyacılarımızdandır.

Hazırladığı atlaslardan çok şey öğrenmişizdir.

Aynı zamanda öğretmendir.

Bir gün sınıfta öğrencilerinden atlaslarını açmalarını ve Afrika, Asya ülkelerine göz atmalarını ister.

Her ülkenin adının hemen altında/yanında ayraç içinde bir başka ülkenin (efendi ülke olarak da okunabilir) adı yazılıdır.

Efendisi olmayan tek ülke Türkiye Cumhuriyeti’dir. Emekle, kanla, canla kendi efendisi olmuştur.

İşte Büyük Taarruz’un en önemli kazanımı budur.

Bundan daha değerli, daha paha biçilmez bir kazanım olabilir mi?

O sınıfta Faik Sabri Duran’ın dersini izleyenlerden birisi son derece tanıdık bir addır.

İzleyen yıllarda ülkemizin önemli şairlerinden, yazarlarından ve düşünürlerinden birisi olacaktır.

Mareşal Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ve yaptıklarını en iyi çözümleyenlerden birisi olarak iz bırakacaktır.

Büyük Taarruz’la utkuya erişen başarıyı kısa ve öz şöyle tanımlayacaktır :

PAROLA VATAN, İŞARETİ NAMUS!

Attilâ İlhan’a saygıyla…

30 Ağustos Zafer Bayramı’mızı borçlu olduğumuz Dumlupınar Meydan Savaşı’nın yaşandığı yerdeki şehitliği bundan 6 yıl kadar önce ayrıntılı olrak gezmiştim.

Herkesin buraya yolunu düşürmesini ve orada kazanılan başarıyı doya doya kutlamasını dilerim.

30 Ağustos Kutlu Olsun!

O zaferin kazanılmasındaki eşsiz katkıları için Mareşal Gazi Mustafa Kemal’in, silah arkadaşlarının, tüm şehitlerimizin ve gazilerimizin yüce anısı önünde saygıyla eğilerek….

Dumlupınar Şehitliği görselleri için :

https://drive.google.com/drive/folders/12ny8pR74dXZHFnubooBi59ouQylg20g-

Azim ve Karar, 30 Ağustos 2022.